Struktura Organizacyjna

Organami placówki są dyrektor oraz rada zakładu i schroniska. Oprócz tego w placówce stworzone są inne stanowiska kierownicze (np. kierownik internatów, kierownik administracyjny).

Dyrektor kieruje placówką, sprawuje nadzór pedagogiczny, zapewnia warunki niezbędne do realizacji zadań zakładu i schroniska oraz ponosi odpowiedzialność za działalność placówki.

Rada zakładu i schroniska jest organem kolegialnym i współdziała z dyrektorem w wykonywaniu zadań placówki i podnoszeniu jakości pracy. W szczególności opiniuje roczny plan pracy placówki, organizację doskonalenia zawodowego pracowników pedagogicznych, organizację pracy na dany rok, rozkład dnia i porządek zajęć. W skład rady wchodzą wszyscy pracownicy pedagogiczni zatrudnieni w zakładzie i schronisku.

Personel zakładu i schroniska dostosowany jest do struktury organizacyjnej placówki, która gwarantuje jej funkcjonowanie. Można wyodrębnić cztery ogólne kategorie personelu :

  • personel ochrony – odpowiada za bezpieczeństwo w placówce, za bezpieczeństwo pracownik i wychowanków (nieletnich);
  • personel obsługi – odpowiada za przyjęcie i zwolnienie nieletnich, za zapewnienie odpowiednich warunków socjalno-bytowych oraz za obsługę sanitarno-medyczną i inną;
  • personel pedagogiczny – odpowiada za diagnostykę, programowanie działań resocjalizacyjnych i terapeutycznych, ich organizowanie, realizację i ocenę; odpowiada w tym zakresie za współpracę z rodzinami wychowanków oraz z odpowiednimi instytucjami zewnętrznymi;
  • personel administracyjny – odpowiada za zarządzanie placówką, za zabezpieczenie jej właściwej polityki kadrowej i obsługi prawnej oraz za zatrudnienie nieletnich (w miarę możliwości i w granicach prawa)

W praktyce przedstawiony powyżej podział personelu nie ma wyraźnych granic. Każda z wymienionych kategorii pracowniczych ma wpływ na oddziaływanie poprawcze (resocjalizacyjne), które wymaga nie tylko zabezpieczenia koniecznych do tego warunków materialnych, lokalowych, kadrowych, ale także właściwego, moralnie poprawnego i podmiotowego stosunku do wychowanków ze strony całego personelu, nawet przy tylko okazjonalnych kontaktach z nimi.